انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، یک تحول تاریخی بینظیر را به وجود آورد که نه تنها در داخل کشور از اهمیت ویژهای برخوردار بود بلکه با بازتابهایی در سطح جهانی نیز همراه بود. این انقلاب که زمینههای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خاص خود را داشت، به طور خاص مورد توجه محققان و تحلیلگران قرار گرفته است.
در اوایل دهه 1350، شرایط اقتصادی و اجتماعی ایران به گونهای بود که نارضایتیهای عمومی به شدت افزایش پیدا کرده بود. فساد اقتصادی، تبعیض اجتماعی و بیتوجهی به حقوق اولیه مردم، از جمله عواملی بودند که به رشد اعتراضات انجامید. همچنین، دخالتهای بیگانگان و وابستگی اقتصادی به غرب، حس ملیگرایی و استقلالطلبی را در میان مردم قوت بیشتری بخشید.
انقلاب اسلامی ایران تأثیر زیادی بر کشورهای دیگر، بهویژه در جهان اسلام داشت. این تحول به الگویی برای جنبشهای آزادیخواه تبدیل شد و نشان داد که میتوان با تکیه بر اصول مذهبی، تغییرات بنیادین در نظامهای سیاسی ایجاد کرد.
پس از انقلاب، تحولات فرهنگی و اجتماعی چشمگیری در ایران رخ داد. این تغییرات نه تنها بر نهادهای فرهنگی بلکه بر روابط اجتماعی و بینالمللی کشور نیز تأثیر گذاشت. انقلاب اسلامی بهعنوان یک مدل جدید، بار دیگر بحثهای اساسی در مورد حکومتداری و حقوق بشر را در سطح جهانی به میان آورد.
سخن پایانیانقلاب اسلامی ایران، با توجه به زمینهها و عوامل مؤثر بر آن، نه تنها یک تحولی داخلی بود، بلکه با بازتابهای وسیعی بر روی دیگر کشورها و جنبشهای سیاسی در سطح بینالمللی همراه شد. این انقلاب هنوز هم موضوع تحلیلهای مختلفی در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی است و همواره مورد توجه قرار دارد.